تو همچو صبحی و....

یک، دو، سه،

دنیا سه سطحه، سه بُعده،

سه لایه اس، سه جوره.

ستاره روزی ماه میشه، اما محاله،

جایه آفتاب نمیشه، گرمای خورشید نمیده.

بد، ممکنه بهتر بشه، خوبتر بشه،

نمای عالی نمیشه، طعم فراتر نمیده.

گرگه ممکنه، وحشی بشه، خرس بشه،

اما محاله، شیر سلطان نمیشه.

هوس، ممکنه عاقل بشه، بالغ بشه،

اما محاله، شور عاشق نمیشه.

هرزه ممکنه عقد کنه آقا بشه، خانم بشه،

وزن نجابت نداره، عطر شرافت نمیده.

گریه ممکنه، خنده بشه، شادی بشه،

رنگ طراوت نمیشه، طعم لطافت نداره.

سرباز ممکنه شاه بشه،

جانی ممکنه حاکم بشه،

 اسطوره جاوید نمیشه، طنین تاریخ نمیشه.

جنگ ممکنه صلح بشه، نظم بشه،

جای تمدن نمیشه، صدای آزاد نمیده.

جفتک، ممکنه پرش بشه جهش بشه،

حس پرواز نمیشه، مزه اوجو نمیده.

زشت، ممکنه بزک کنه، خوشگل بشه،

 برازنده و زیبا نمیشه،

حجم اصالت نمیشه، وقر متانت نداره.

جنون، ممکنه درمان بشه، آدم بشه، مومن بشه،

 نور مقدس نمیشه، شفای اعجاز نمیده.

دشمن، ممکنه دوست بشه فامیل بشه،

 یار جانی نمیشه، بجای مادر نمیشه،

 تبار خونی نمیشه.

....

دنیا سه سطحه، دنیا سه لایه اس،

ادامه داره،

تا بی نهایت.